هدف کلي از اين پژوهش بررسي ويژگي هاي اثربخشي ارتباطات ميان فردي معلمان رياضي و دانش آموزان و رابطه آن با يادگيري رياضي مي باشد. نمونه آماري اين پژوهش، 79 نفر از دانش آموزان سال اول مقطع متوسطه مدارس شهر تهران و 67 نفر از معلمان رياضي آن ها در سال تحصيلي 1387 - 88 مي باشد که به روش خوشه اي از بين دبيرستان هاي مناطق 3، 6، 10، 16 و 17 انتخاب شده اند. در اين پژوهش از روش تحقيق توصيفي (همبستگي) استفاده شده است. ابزار اندازه گيري، پرسشنامه محقق ساخته اي است که بر اساس ويژگيهاي اثربخشي ارتباطات ميان فردي (گشودگي، همدلي، حمايتگري، مثبت گرايي و تساوي) تنظيم شده است. اعتبار پرسشنامه بر پايه آلفاي کرونباخ برابر 0.959 به دست آمد. براي تجزيه و تحليل داده ها از جدول فراواني، آزمون تفاوت براي دو گروه مستقل (T-Test) و آزمون همبستگي (r پيرسون) تحت نرم افزار SPSS استفاده گرديده است. يافته هاي پژوهش نشان داد که بين ويژگي هاي اثربخشي ارتباطات ميان فردي معلمان رياضي و دانش آموزان تفاوت معناداري وجود ندارد. همچنين معلمان رياضي زن نسبت به معلمان رياضي مرد در استفاده از ويژگي هاي اثربخشي ارتباطات ميان فردي به نحو بهتري عمل مي کنند و دخترها نسبت به پسرها در يادگيري رياضي موفقترند. همچنين بين ويژگي هاي اثربخشي ارتباطات ميان فردي و يادگيري رياضي همبستگي مثبت و معنادار وجود دارد.