خلاقيت رياضي اغلب يک پديده ناشناخته محسوب مي شود. به نظر مي رسد بيشتر دانشمندان علاقه مند نيستند فرآيندهاي تفکر خود را که موجب خلق و ابداع مي شود توصيف و تحليل نمايند. يکي از اهداف مقاله حاضر، که متکي بر يافته هاي تحقيقي معاصر مي باشد، آن است که با اشاره به بعضي از تعاريف و ويژگي هاي خلاقيت رياضي، به توصيف و تحليل فرآيندهاي تفکر رياضيدانان در حين خلق رياضيات، بپردازد. در اين راستا، يک مدل چهار مرحله اي شامل مراحل آماده سازي، کمون، جرقه ذهني و تاييد را مورد بررسي قرار مي دهد. با مروري بر ادبيات، معلوم مي شود که يک تعريف خاص و قراردادي براي خلاقيت رياضي وجود ندارد. بعضي از تعاريف تاکيد مي کنند که يک عمل خلاقانه در رياضيات مي تواند شامل خلق يک مفهوم مفيد يا کشف يک رابطه شناخته نشده و يا تغيير در سازماندهي ساختار يک نظريه رياضي باشد. چالش ها در معرفي و توسعه خلاقيت رياضي به علت تنوع زياد تعاريف و ويژگي هاي آن است. درک، شهود، بصيرت و توانايي تعميم دادن از جمله نيرو محرکه هاي خلاقيت رياضي هستند. خطاپذيري يکي از ويژگي هاي فعاليت هاي خلاقانه رياضي مي باشد که بايد مورد تقدير قرار گيرد؛ زيرا همين وجود خطا است که مي تواند باعث پيشروي هاي اساسي شود. لذا در آموزش رياضي بايد با توجه به اين ويژگي ها، شرايط و بستري فراهم نمود تا يادگيري معنادار (درک و بصيرت) از طريق برقراري ارتباطات و اتصالات بين مفاهيم و روش ها ايجاد شود و فرصت پرورش مهارت تعميم دادن از اين طريق فراهم گردد.